Per Sivle

Småguten kviler ved mor sin barm, der er han så uredd og held seg så varm.

Vi vil oss et land få frelst og fritt
og ikke sin frihet må borge.

Eg gled meg kvar gong eg råkar ein mann som veit kva han vil, og set inn det han kan.

Og vesla lerka ho hev det so,
at finn ho ein tuvetopp fri for snjo
so kved ho i med sin gladaste song,
so trur ho på vår med ein einaste gong.