Olav H. Hauge

Skal du til Mars, nyttar det lite å byrja gå etter stjerna.

I dag såg eg
tvo månar,
ein ny
og ein gamal.
Eg har stor tru på nymånen.
Men det er vel den gamle.

Bur du attmed ein foss, høyrer du han ikkje.

Eit ord kan gjera jøtulverk.

Dei beste dikti i verda er sonettar, veit du!

Rein poesi er fårleg. Gull skin fagrast i rask og rot. Eit hus der alt er av gull, vorte ein snart leid av.

I Parkerpennen er mange vers, ein heil kilometer,
og i blekkhuset er endå fleire,
mange mil.

Blå var dagen.
bjørki ute
risa rim på
himlens rute.

Og det er kirsebærtreet
innafor hageleet
som blømar i tidleg vår.
Mot gråe kytjeveggen
luter det krokne leggen
og signar oss atter eit år.

Sju vindar, sju vindar
skilde lag.
Og alle vindar
søv i dag.

Eg er ein båt
utan vind.
Du var vinden.

Elvi sukkar i djuvet, støkkjer sin havlengt til is,
og steinane søv under snøen med grøne draumar i hjarta.