Olav H. Hauge

Det er den draumen me ber på
at noko vedunderleg skal skje

Gjer deg ikkje ringare enn du er, det er like dumt som å skryta.

Dette er din veg.
Berre du
skal gå han.
Og det er
uråd og snu.

Du rører ikkje ein blom utan stjernone skjelv.

Draumen rekkjer dit fot ikkje rekk.

Ho er søt, einsemdi,
so lenge vegen attende
til dei hine
er open.

Har du med folk å gjera, so pass alltid på å gjera visse mistak, so dei kan få høve til å retta deg! Ingenting set dei i so godt lag som å få visa at dei er gløggare enn deg.

Fjell lyt du yver skal du koma lenger.

Sjå, blenkjer havet,
eg har òg stjernor
og blåe djup.

Me gløymer elsk og arbeid, kvardagshuggen,
for fjerre draumar dreg oss som i tog.

Katten sit
i tunet
når du kjem.
Snakk litt med katten.
Det er han som er varast i garden.

Skam å seia det, men eg har aldri trudd at eg kunne reformere verda. Først og framst bør kunstnaren være kunstnar. Det er vanskeleg nok.